Decker siedział sztywno na mocno ubitej nawierzchni Camino Lindo, oparty plecami o tylne koło ambulansu, i oddychał przez maskę tlenową. Gaz był suchy i gorzki, a może Decker czuł gorycz z powodu dymu, którego się nałykał nie był pewien. Usłyszał syk tlenu wydobywający się z butli obok. Pielęgniarz sprawdzał ciśnienie na górnym zaworze. Do Deckera docierał hałas silników, wozów strażackich, samochodów policyjnych oraz innych pojazdów pierwszej pomocy. Słyszał, jak nawoływali się strażacy, lejąc wodą z licznych węży na dymiące szczątki domu Beth. To moja wina, pomyślał. To wszystko moja wina. Chyba wypowiedział to na głos, ponieważ pielęgniarz spytał: Co? Zmarszczył troskliwie brwi i zdjął maskę z twarzy Deckera. W porządku? Chce pan zwymiotować? Decker potrząsnął głową. Ruch ten jeszcze bardziej wzmógł potężny ból głowy, aż Decker wykrzywił twarz. Co nam pan chciał powiedzieć? Nic. To nieprawda odezwał się obok niego Esperanza. Powiedział pan: „To moja wina. To wszystko moja wina". Na brudnej twarzy detektywa widniała owalna obwódka wokół nosa i ust od maski tlenowej, którą przed chwilą zdjął.

(Reklama: , Stojaki reklamowe ,Gra blackjack )